Categorie archief: Social media

De HG krijgt een Social Media Lab

Bij de Hanzehogeschool Groningen, waar ik werk als adviseur ICT in het Onderwijs, is lector Frank Willems aan de slag gegaan met het realiseren van een Social Media Lab.

Dit lab gaat deel uitmaken van het Interregionale project Opening Up. Het wordt een omgeving waar data uit sociale media wordt verzameld en geanalyseerd en waar kennisoverdracht over toepassen van social media tussen de deelnemend landen/participanten kan plaatsvinden.

In het lab vinden de deelnemende partijen (in eerste aanzet gaat het om de Hanzehogeschool Groningen, de Gemeente Groningen en de Regiopolitie Groningen) de tools die nodig zijn voor sociale netwerkanalyse. Hieronder een paar voorbeelden van de mogelijke resultaten die het Social Media Lab kan gaan opleveren:

 

Het eerste prototype van het lab gaat ontwikkeld worden door een groep vierdejaars ICT-studenten. Deze studenten zullen begeleid worden door een team van medewerkers: een docent van het Instituut voor ICT, natuurlijk Frank Willems zelf, mijn collega Hans Slender en door mij. Zo realiseer ik weer een stukje van mijn droom. Vandaar deze blogpost op Dream Matters: Dromen Dingen Doen.

Sourcing, outsourcing en crowdsourcing

Gisteren was de start van de ontwikkeling van het Social Media Lab, met een college van Frank Willems (lector Regisseren van Ondernemende Netwerken aan de Hanzehogeschool Groningen). Zijn verhaal ging over sourcing, outsourcing en crowdsourcing. In deze blogpost mijn (enigszins bewerkte) collegeaantekeningen.

Sourcing bestaat al een flink aantal jaren in het bedrijfsleven en is ontstaan uit de vraag “Waar ben ik (niet) goed in als bedrijf en wat doe ik dus (niet meer) zelf”. Sourcing gaat over het dynamisch plannen en organiseren van de ondersteunende processen, mensen, middelen en cacpciteiten die benodigd zijn om de doelen van de business te halen.

Vier generaties sourcing

Afhankelijk van het inkooprisico en het type product of dienst (standaard of gespecialiseerd) kun je vier generaties Sourcing onderscheiden:

Sourcing van een standaard dienst met een laag inkooprisico is 1e generatie sourcing. Bijvoorbeeld het onderbrengen van je data in een datacenter. Een standaard leverancier kan de dienst leveren en als die niet voldoet zijn er nog talloze andere leveranciers waar je IT kunt kiezen.

Langzaamaan blijkt dat er voor een aantal diensten meer specialisatie nodig is. Sourcing van een product of dienst die niet zomaar door iedere leverancier in de markt gezet kan worden. Dat staat bekend als 2e generatie sourcing.

Model van Kraljic

Model van Kraljic

Er zijn ook diensten of producten die het bedrijf zelf niet kan leveren, maar waar ook (nog) geen gespecialiseerde andere leverancier voor is. “Ik kan het niet, een ander ook niet. Maar samen kunnen we het wel, laten we het dus samen doen.” Dat is 3e generatie sourcing. 3e Generatie sourcing ontstaat vanuit strategische keuzes.

Hiernaast een aantal voorbeelden. Linksonder 1e generatie sourcing, rechtsboven 3e generatie.

Crowdsourcing

Crowdsourcing is ook een strategische keuze, maar gaat nog weer een stapje verder. Daarom wordt het 4e generatie sourcing genoemd.

Crowdsourcing is het uitbesteden van taken aan een ongedefinieerde grote groep mensen of community, via een open oproep. Het idee is afkomstig van James Surowiecki’s. In zijn boek  The Wisdom of Crowds (2004) beschrijft hij als eerste het principe van crowdsourcing.

De term werd echter pas later bedacht, in 2006 door Jeff Howe, contributing editor van Wired. Ook in Wikinomics (“Hoe samenwerking door iedereen met oiedereen alles verandert”) en Macrowikinomics van Don Tapscott en in Groundswell van Charlene Li en Josh Bernoff wordt crowdsourcing beschreven.

Volgens Frank Willmes is de mooiste definitie van crowdsourcing echter in sept. 2011 door Henk van Ess op Wikipedia gezet.

Er zijn verschillende varianten van crowdsourcing, zoals crowdsourcing via Tribes of Co-creatie.:

  • Tribes: via mensen die verbonden zijn door een passie of een idee, aangevoerd door een leider.
  • Co-creatie: klanten helpen je bij productvernieuwing of productverbetering. Co-creatie komt het meest voor, vaak als marketingstrategie. Een bekend resultaat zijn de chips met patatje joppie smaak.

Basisprincipes

De basisprincipes van crowdsourcing zijn:

Sociotechnografisch profiel

Sociotechnografisch profiel

  1. Het begint met mensen. Is jouw community genoeg gedreven op passie en hoe participeert iedereen? (Zie ook de figuur hiernaast). Dit hangt heel erg af van hoe mensen betrokken zijn vanuit hun passie. Hoe kun je mensen zo ver krijgen dat ze vanuit een passie (kunnen) gaan participeren.
  2. Doelen. Wat wil je eigenlijk met je community? Achtereenvolgens kun je daarbij denken aan Listening; Talking (laat ze bv. stemmen); Energizing (verbinden); Supporting (faciliteren) en Embracing.
  3. Strategie. Wat is jouw rol, hoe bereik je een hoger niveau van participatie, wat moet / wil je gaan managen.
  4. Technologie. Ga je die zelf bouwen? Zoals social text (praktisch en snel inzetbaar), WordPress (veel zelf doen), SharePoint 2010 (even wachten, komt eraan). Koop je de technolohgie kant en klaar? Zoals Ning (commercieel verdienmodel), Google (waar is mijn data?), WinkWaves kenniscafé (ook commercieel). Of kies je voor de gratis Social Media diensten zoals Twitter, Facebook, enz.

Voorbeelden

Enkele voorbeelden van succesvolle crowdsourcinginitiatieven zijn:

  • Vangstenregistratie.nl waar 7.000 sportvissers waardevolle kennis leveren aan een community van 350.000 sportvissers (“wat zijn de leuke stekjes?”) maar ook aan het ministerie van EZ, Landbouw en Innovatie. Infornatie over welke vissoorten waar leven en hoeveel vis daar dan zit is een goede indicatie van waterkwaliteit.
  • Last.fm, je persoonlijke community radio station. Last.fm is een online en legaal community radiostation voor leden, waar je muziek vindt die is gebaseerd op jouw muziekvoorkeuren.
  • Nike+ waar mensen elkaar m.b.v. iTunes vinden op hun passie voor hardlopen. Hardlopen met een community.
  • Verbeterdebuurt.nl, een ollectief meldingspunt voor problemen en ideeën in de openbare ruimte. Er ontstaan burgerparticipatie initiatieven uit. “Wat kunnen we zelf oplossen, wat doet de gemeente?”
  • Het Datema Wikipilot project waar realtime informatie over gevaren op zee (een ton die verdwenen is, een zandbank die niet op de kaarten staat) verzameld wordt door waarnemingen vanaf zeeschepen. Bij dit project moest niet alleen een sociale uitdaging (hoe communiceren zeevarenden onderling) overwonen worden, maar ook een technische: eenmaal buitengaats heb je geen internetverbinding, behalve via de satelliet.

Lessons learned

Uit deze en andere initiatieven kunnen we inmiddels de volgende lessen leren:

  • Crowdsourcing kan je niet sturen, de community is leidend.
  • Sociale netwerken drijven op vertrouwen.
  • Social media is niet gelijk aan socialer netwerken.
En zo gaat crowdsourcing pas echt werken:
  • Onderdruk de neiging om de oplossing dichtbij te zoeken.
  • Onderdruk de neiging om dezelfde soort mensen te verzamelen.
  • Ontdek je eigen meerwaarde.
  • Organiseer aanvulling op je eigen prachtige tekorten.
  • Alles is mogelijk en begin vooral nu.
Dat laatste gaat de Hanzehogeschool Groningen dus doen, met het Social Media Lab. Als de studenten doen wat ze geleerd hebben is het prototype half november bedrijfsklaar.